 |
Έτοιμοι για αναχώρηση από τον Πειραιά με την ελληνική σημαία να κυματίζει. Ανεβασμένοι πάνω σε κάτι σαν πηδάλιο, διακρίνονται από αριστερά οι Βασίλης Ανδρεόπουλος, Κώστας Γιανούκος (σε άσχετη πόζα και με τα χέρια στις τσέπες του σακακιού), Φάνης Αντωνόπουλος, Χρυσόστομος Κύργιος, Πέτρος Πετρίδης, Κώστας Λάγιος (on top of the world) και Παναγιώτης Τσέγκας. Στη συνέχεια κάτω από τον Τσέγκα, έτοιμος να πέσει με την πλάτη πάνω στον Οδυσσέα, ο Νίκος Πούλιος (οι 70άρηδες είχαν "Πουλή", εμείς "Πούλιο"), μετά όπως είπαμε, ο Οδυσσέας Κουτσοποδιώτης (με κιθάρα και τον ήλιο κόντρα) και πάνω από τον Οδυσσέα, ο Γιάννης Αλεξόπουλος ή "Αντωνιάδης". Δίπλα του ο παλιός μας φίλος "Not Sure" (γνωστός και ως "goddam Alzeheimer") και στη συνέχεια ο Αντώνης Ζαράνης με το ευγενικό του χαμόγελο και ο Θόδωρος Κωστής ντυμένος όπως πάντα στην τρίχα (σκέψου να μην πηγαίναμε εκδρομή). Δυναμική φωτογραφία με τον αεραγωγό του πλοίου και την ταμπέλα για τα σωσσίβια κάτω δεξιά. Αριστερά διακρίνεται το καπέλο ενός χωροφύλακα που μάλλον συνοδεύει κάποιον. Μπορεί να είναι άσχετο, μπορεί και όχι. Το καράβι πάντως τη νύχτα, προς ξημερώματα, θα έπιανε και Λέρο. Ξέρετε τώρα... χούντα... Παρθένι... μπρρρ... |
 |
Τη χαρούμενη παρέα λίγο πριν την αναχώρηση του πλοίου αποτελούν οι (όρθιοι από αριστερά) Ανδρέας Θεοδωρίδης με το ραδιοκασετόφωνο στο χέρι και μάλιστα το πορτάκι της κασέτας ανοικτό, Γιάννης Αλούπης με καπελάκι και πάντα έτοιμος για πλάκες, Χρυσόστομος Κύργιος (από τη Α' Γυμνασίου πολέμαγε να του βγει ίσια η χωρίστρα - στο τέλος πήγε ...Νομική), κάποιος που έχει πάρει αγκαλιά τον Πρατικάκη (θυμίζει Γιώργο Παπαδόπουλο - τον πρωταθλητή ποδηλασίας, όχι τον άλλο- αλλά δεν είμαστε σίγουροι. Ο ΓΠ άλλωστε δεν πρέπει να ήταν μαζί μας στην Έκτη του Έκτου). Στη συνέχεια ο Μανώλης Πρατικάκης που κάτι τραγουδάει, ο Κώστας Γιανούκος που για μια ακόμη φορά συμμετέχει μη-συμμετέχοντας, κοιτάζοντας κάπου στη θάλασσα και τέλος ο Παναγιώτης Τσέγκας σε πόζα Ντελόν, με άσπρες μεν κάλτσες αλλά η "καμπάνα" καμπάνα. Καθιστοί από αριστερά οι: Αιμίλιος Πελεκανάκης με γυαλιά και ριχτή τη ζακέτα όπως και ο Θεοδωρίδης (μην πουντιάσουμε πρωί-πρωί), πίσω του μόλις που φαίνεται ο Μίμης Παπαγεωργίου και πιο δίπλα με το βλέμμα στο φακό ο Κώστας Λάγιος (ίδιο κούπ και ίδια χωρίστρα με τον Κύργιο) και ο Γιάννης Αλεξόπουλος (ή "Αντωνιάδης" για τους ποδοσφαιρόφιλους - όλους δηλαδή). Τέλος, Κυρίες και Κύριοι, μπροστά-μπροστά, με την κιθάρα στο χέρι, το enfant gâté τόσων και τόσων καθηγητών (ιδίως του "Απάτσι"), το εκλεκτό μέλος της κοινωνίας της Ville d' Argent από την οποία ξενιτευόταν καθημερινά για να μας κάνει την τιμή να έρχεται στο σχολείο μας, ο περίφημος ασιάτης συμμαθητής μας του οποίου η φήμη έχει πλέον ξεπεράσει κατά πολύ τα στενά όρια της ελληνικής επικράτειας, ο Πέτρος Πετρίδης σε μια από τις αξέχαστες επιτυχίες του! (Το ποδοσφαιρικό σύμβολο γνωστής τροφής προβάτων που είναι κολλημένο πάνω στην κιθάρα, όπως βλέπετε δεν το σχολιάζουμε). |
 |
Κλείνουμε το κεφάλαιο "Αναχώρηση" με (από αριστερά) Ανδρέα Θεοδωρίδη (τι να είναι αυτά τα χαρτονάκια στις τσέπες;), Μανώλη Πρατικάκη σε σπάνια σοβαρή στιγμή, Θανάση Δήμο (στον οποίο οφείλονται οι φωτογραφίες αυτής της ανάρτησης) και Κώστα Γιανούκο σε μοναδική φωτογραφική συμμετοχή, με την κιθάρα στο χέρι. Αυτή τη φορά "on top of the world" ο Χρυσόστομος Κύργιος ή "Κύριος Κύργιος" που έλεγε κι ο Τζαμαλούκας. Δεξιά στο βάθος βλέπουμε ένα από τα πρώτα πολυώροφα κτίρια του Πειραιά. Η χούντα αφού γκρέμισε πρώτα το Ρολόι στο λιμάνι, συνέχισε ακάθεκτη το απίστευτο έργο της τσιμεντοποίησης όλου του Πειραιά. Έργο που είχε ήδη ξεκινήσει από τις αρχές τις δεκαετίας του ΄60 στην Αθήνα και που ζήσαμε πάρα πολύ στο πετσί μας στον Ν.Κόσμο. |
